Op woensdag 4 oktober j.l organiseerde het wetenschappelijk bureau van Groenlinks in de Balie een debat over de identiteit en nationaliteit. Een vervolgdebat op de vele debatten over normen en waarden uit de tweede kabinetsperiode van Balkenende. Een debat over dit onderwerp door een linkse partij; een omslag in het denken van links Nederland, zou je denken.

Helaas was er veel aan te merken op de inhoudelijke dicussie tijdens het debat, waaraan overigens twee autochtone en twee allochtone prominente personen deelnamen. In plaats van over het geagendeerde thema te debatteren, gingen de deelnemers in de slag over een ander onderwerp, namelijk 'het integratiebeleid van Verdonk'.

Men wist niet hoe in begrijpelijke woorden identiteit en nationaliteit te definiëren, maar men stond wel klaar om eisen pakketten samen te stellen voor nieuwkomers. De autochtone deelnemers voelden zich weinig Nederlander in Nederland en meer Nederlander in het buitenland. Dat was een opmerkelijke constatering gezien de uitlatingen van de deelnemers dat de nieuwkomer zich meer Nederlander zou moeten voelen in Nederland.

Wat de allochtone deelnemers betreft, was 'het Nederlander-zijn' niet aan de orde. Dat is een mooi gegeven en men suggereerde dat allochtonen loyaal moeten zijn aan Nederland. Het viel mij op dat zij erg goed wisten waar ze het over hebben. “Ik ben een NEDERLANDER”, geen discussie mogelijk. Wat dat betreft konden de allochtone deelnemers goed uitleggen wat de begrippen identiteit en nationaliteit inhouden. Met deze houding kunnen ze het intellectuele debat prima voeren, maar hun houding laat ze niet naar beneden kijken, naar de massa om sfeer te proeven hoe het debat gaat op andere niveaus.

De participatie vanuit de zaal was in feite ook niet anders, het ging meer over nieuwkomers dan over identiteit en nationaliteit.

Afgelopen zaterdag werd ik uitgenodigd door een Marokkaans gezin voor een verjaardag. Het gezelschap was multicultureel. Na het eten gingen de mannen voetbal kijken, naar de wedstrijd Bulgarije tegen Nederland. Tijdens de wedstrijd spraken we onbewust over een Marokkaan, Boulahrouz, een Surinamer, Babel, en natuurlijk over de Nederlanders. Op dat moment dacht ik terug aan het debat van afgelopen woensdag. De leden van het Nederlandse elftal hebben allemaal de Nederlandse nationaliteit en ze streven allemaal één doel na, namelijk goede resultaten behalen voor de Nederlandse samenleving. Maar toch kennen we elk individu een andere identiteit toe. Zo blijkt maar weer dat er ook nog een verschil zit tussen hoe je naar je zelf kijkt en hoe anderen naar je kijken.

Aziz Adahchour
Raadslid GroenLinks
terug